نظر علي الطالقاني

349

كاشف الأسرار ( فارسى )

اخبار الرضا ( ع ) است كه رسول خدا ( ص ) فرمود حق تعالى حساب مىكند همهء خلق را مگر كسى كه با خدا شريك قرار داده و او را بىحساب به جهنم مىفرستد . 154 و قمّى ( قدس سره ) و صدوق ( قدس سره ) و شيخ طوسى ( قدس سره ) به سندهاى معتبر از باقر ( ع ) روايت كرده‌اند كه دو قدم بنده از پيش خدا از جاى خود حركت نمىكند تا سؤال كند از او از چهار خصلت : از عمر او كه در چه چيز فانى كرده و از جسد او يا جوانى او كه در چه چيز كهنه كرده و از مال كه از كجا كسب كرده و در چه چيز خرج كرده و از محبت ما اهل بيت . 155 و ايضا به سندهاى بسيار معتبر روايت كرده‌اند كه اول چيزى كه از بنده سؤال مىكنند محبت ما اهل بيت است . 156 و صادق ( ع ) فرمود دو بندهء مؤمن را از براى حساب بازدارند هر دو از اهل بهشت ، يكى فقير يكى غنى ؛ پس فقير گويد خدايا از براى چه مرا بازمىدارى ، به عزت تو قسم كه مىدانى كه ولايت و حكومتى به من نداده بودى كه عدالت كنم در آن يا جور كنم و مال زيادى به من نداده بودى كه حق تو بر آن واجب شده باشد و داده باشم يا نداده باشم و روزى مرا به قدر كفاف مىدادى به قدر آنچه مىدانستى كه مرا كافى است و مقدر كرده بودى ، پس خداوند جليل فرمايد كه راست مىگويد بندهء من بگذاريد تا داخل بهشت شود . و آن غنى مىماند تا آن قدر عرق از او جارى شود كه اگر چهل شتر بياشامند كافى باشد ايشان را پس داخل بهشت شود . و آن فقير به او گويد كه چه چيز تو را حبس كرد ، گويد طول حساب ، پيوسته چيزى بعد از چيزى از تقصيرات ظاهر مىشد و خدا مىبخشيد تا آنكه مرا به رحمت خود فرو گرفت و ملحق نمود به توبه‌كاران ؛ تو كيستى ؟ گويد من آن فقيرم كه با تو بودم در محشر . گويد نعيم بهشت تو را تغيير داده كه من تو را نشناختم . 157 و حضرت امير ( ع ) در نامه‌اى كه به اهل مصر نوشت فرموده آنچه خدا به مؤمنان در دنيا داده در آخرت حساب آن را نمىكند ، خدا مىفرمايد : لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنى وَ زِيادَةٌ 158 ( يونس ) يعنى براى آنها كه نيكى كرده‌اند جزاى نيكو است و زياده ؛ فرمود جزاى حسنى بهشت است و زياده در دنياست . 159 و از صادق ( ع ) منقول است كه نيست بنده‌اى مگر آنكه خدا را بر او حجّتى است ، يا در گناهى كه كرده يا در نعمتى كه تقصير در شكر آن نموده . 160 و از حضرت امير ( ع ) منقول است كه بازمىدارند در قيامت بنده‌اى را نزد حق تعالى ؛ پس مىفرمايد مقايسه كنيد ميان نعمت‌هاى من و عمل او ، پس نعمت‌هاى خدا فرو مىگيرد اعمال او را و خدا مىفرمايد نعمت‌هاى مرا به او ببخشيد و مقايسه كنيد